Graduated

Yesterday, I defended my master thesis in front of an audience of academics and friends. Henceforth, I can place MSc behind my name.

The defence entailed a presentation and debate with the audience on my thesis titled "Opening up: The Council's changing discourse on transparency of the European Union". It deals with the changing attitude towards opening the administration up for the wider public. Within a period of twenty years, the Council's attitude towards transparency has changed dramatically. The thesis seeks to address the questions of how and why this happened.

Wordls of our own

I came across the website of Wordl which makes you an artistic word map of any piece of text you whack in there. By way of an official, very scientific, test case to see if I'm on the right track with my thesis, I put my introductory chapter in there. And it seems like I am: all the important buzz words are there, nice and large.

A weekend away in the hills

Yes! Well! Now! That's it! The pentecostal weekend has come upon us, and it has become time to pack our bag. For a long weekend away, a trip out of the country and into the hills of Belgium. Throw the weekend bag wide open, dive into the cupboard and toss randomly useful things in there. Hiking shoes, old jeans, camera, check! Take a train down south, impatiently staring out of the window, bored with the pedestrian talk of people beside you. How slowly the landscape changes! But unmistakably, changes comes over it, the paperflat damned landscapes of the Northern Low Countries turning into the gentle waviness of their Southern counterparts.

You cross the border. Or at least, you think you do. Maybe you did so five minutes ago, maybe in two kilometres; what matters is that the Dutch urban regions change into troubled Belgian urban zones, where Flemands, Walloons, Morrocans, Congolese give it their slackest of efforts to live together on a few square metres, using all the instruments of cultural-religious-tribal-economic-in-short-political warfare that they can think of. Brussels is in sight!

The car stands waiting already. Your old friends are there, in general merriness everybody pats each other on the back, kisses cheeks, provides pokes between the ribs. The trunk swallows up all your luggages and off you go. Full speed over bumpy semi-highways, off to the east. There Stavelot, in the southern Liègian area awaits you. Stavelot, who has heard of it? That tiniest of Walloon villages sounding like Stavanger and Camelot at the same time? The weekend you will have there! You stop over at a supermarket on the way, kilometres away, to stock up some beers, some snacks, the general. And back in the car you jump, off shoots the car, you drive drive drive, and Stavelot comes in sight...

Dingen die je vrienden doen

Terwijl je in de universiteitsbibliotheek nog een dutje doet boven je data-analyse, bereiken je vrienden soms letterlijk grote hoogten.

Via Facebook blijf je op de hoogte van het reilen en zeilen onder je vrienden. Hier pikte ik een artikel op van klimvriend en mede ex-bestuursgenoot van de Amsterdamse Studenten Alpen Club Bas Visscher. Deze zomer gaat hij op expeditie.

Counting down the weeks of studentness

By some coincidence or purely for reasons of procrastination, I wondered down my old Warwick blog again. It still stands there, saved and locked into eternity on a University of Warwick server, as some kind of public source for posterity. I don't go back there very often, but every time I do, my former self surprises me with the inventiveness in blogging culture that I possessed back in the day.

So today, there I was again, reading entries pondering my final pushes and efforts before obtaining my BA. At the end of February of 2008 , as I had neatly started collecting my literature and questionnaires for the thesis, it dawned upon me that "the final push begins here and now". On the 28th of May, a few days from here three years ago, I recorded "the final hours", with a few exams and a big essay to complete. Just a few days later, my work with be done and some more later I was pleased to find out that it was rewarded with a first degree (= cum laude).

Three years on, sitting in another university library in another city in another country, I suppose then that now finally the time has come to announce the final weeks of studentness. Two months from here, my thesis will need to be completed. I am still utterly in the middle of it, one half of me fighting to keep on going with it in a straight line towards the goal, integrating all elements as foreseen, and turning this into my cum laude icing on the cake, while the other half is fighting and running, looking this way and that, signing me up to all sorts of evening programs, courses, procrastinations, dinners with friends, walks through the shops and endless facebook screens of idle horsecrap. But only three months or so, only some 15 weeks perhaps, and then I will end this part of my life called studentness, which lasted a very varied seven years.

Sad or happy, anxious or excited, there's no escaping it: let's start counting down the final weeks of studentness here and now!

Red Cross Nordic showcases itself

My former Spanish teacher just posted this little video of my old international school on facebook. Made by students at Red Cross Nordic United World College. Isn't it the awesomest thing you've seen in a while?

Te bestaan

Tussen de bomen vol papegaaien onder
het vuurrood gebladerte met tinten
geel en groen een park van een
eigen geur doordrongen zo zacht
en vertrouwd dat het deel van je uit
is gaan maken en je met een
ingetogen verrukking vervult. Ik leef en
dit bestaat! Nu!

Sta je op de drempel van een huis vol
trappen, breed bij de grond en smaller
als de verdiepingen toenemen. Marmer,
sierlijk wentelend, hout, mysterieus stijgend.
De kamers met meubelen gevuld en een
gevoel van rijkdom, groei en toenemend begrip.
Vanuit het zolderraam de kleurige kruinen
en het taaie gazon.

Het onbevattelijke: dat ik besta!
En daarom alles wat ik zie, voel, bedenk.
De strekkende natuur,
het mos onder de voeten.

De Pijp - 25/10/10

De poëzie der miscommunicatie

De telefoon gaat terwijl ik mij in het buitenland bevindt. "Papa mobiel", verschijnt er in het scherm.

*Ik: Hey tatus, ik zit nog in het buitenland, laten we morgen even bellen? Hoop dat jullie n goed weekend hebben gehad.

#Papa mobiel: Waar was jij in afrika vorig jaar?

*Ik: Kameroen, hoezo?

#Papa mobiel: Ons [zomer]huis wordt heel groot...
*Ik: ...ok? Verband?

#Papa mobiel: Wij zijn nog in pl

De juiste props

Ik reed de stad in om een boodschap. Er moest een gootsteenontstopper gekocht worden. Zo'n dik rubberen kuipje op een stok; het simpelste gereedschap uit de kist van de loodgieter. Bij de Blokker vond ik het zonder problemen. Een onbeholpen ding, vooral als je ermee in je hand bij de kassa staat. Had ik toen al besloten dat ik er iets bij moet kopen?

Ba sing se

KENT U DAT? Zo'n feitje dat u nog eens moet opzoeken. Hoe heette die ene film ook alweer waarin een man met lang haar en baard liggend op zijn tapijt naar bandjes met bowlingopnamen luistert? Hoe heette de paus tijdens de Tweede Wereldoorlog? Wat voor muziek draaien ze eigenlijk in die club? Even bent u heftig nieuwsgierig. Een kwestie van even snel Googelen, Wiki-en, Winkler Prinsen. Maar dan moeten u rennen voor de bus of stapt u in de hondenpoep en bent u het alweer vergeten. Tot u, op de trein naar Vladivostok en mijlenver verwijderd van een computer met internet laat staan een geleerd boek, er weer eens aan denkt.

Potje Sponsoring: een nieuw jaar, een nieuw diner!

Er worden weer nieuwe plannen gemaakt: de werkgroep sponsordiners "Potje Sponsoring" organiseert weer een nieuw diner!

Vakkundige koks, gedreven bediening, vermakelijke entertainers, en een gezamenlijk doel: een gezellige avond neerzetten voor een goed doel. Kort geleden kwamen we weer bij elkaar en tot de conclusie dat het weer hoog tijd is voor een nieuw diner. Het vorige dateert van februari dit jaar en was een groot succes (zie ook elders op dit blog). We zijn er gerust op dat het deze keer een weer even leuke avond wordt en hebben ons tot doel gesteld een capaciteit op te bouwen voor tenminste evenveel gasten zo niet meer. Vorig jaar zamelden we 520 euro in voor het Centre for Children's Happiness, een tehuis voor kinderen die zijn opgegroeid op en rondom een vuilnisbelt in Pnom Penh in Cambodja. Het doel voor dit diner wordt spoedig vastgesteld, evenals de locatie. Wat al wel vaststaat is de datum: 12 februari. Blokeer die datum dus alvast in je agenda, en volg de ontwikkelingen ook via de Facebook groep. Hopelijk tot de 12e!

A Few Quiet Thoughts

A couple of weeks ago I came across the following brilliant quote: "I don't know whether the world is full of smart men bluffing or imbeciles who mean it". From these words speaks a genuine sense of shock and surprise with the person who thought it up, Morrie Brickman. It is the eloquent, wittier sibling of another popular saying: is it me being so smart, or you being so dumb? And it's one of those simple aphorisms especially cartoon artists are so good at thinking up.

Geslaagd optreden vorige zaterdag

Ons optreden van vorige week zaterdag ging erg lekker. Het weer zat mee (we dreven zo'n beetje van het podium af in de zinderende zon), het geluid was goed, en we stonden op een kekke boerenkar. Er waren een paar leuke bandjes, en ook ons optreden werd positief ontvangen vanaf de terassen. Het plein zelf bleef nagenoeg leeg, maar ja, zoveel mensen wonen er ook weer niet om een plein te vullen.

Grappig is ook dat we zowel de vooraankondiging als het naverslag in de plaatselijke kranten haalden, zie ook de foto hiernaast. Klik hier voor het artikel in De Stad Nijkerk.

Optreden deze zaterdag

Ik berichtte het al eerder op dit blog, maar nu zijn de details van ons optreden in Nijkerk bekend.

Zaterdag om 16u sta ik met mijn band Pronto op een podium op het dorpsplein van Nijkerk. Het zal het laatste optreden zijn met gitarist Bas en bassist Koen. Komt dat dus zien! (Nijkerk heeft een eigen station en meer parkeergelegenheid dan Amsterdam.)

Bende van Niekark website

Toch geen gig

Het optreden as zaterdag in de Pijp (zie vorige post) gaat niet door vanwege een onvolledige band. Tsja, dan kan je niet spelen. Helaas, tot bij het volgende optreden dan maar.

Giro d'Italia-optreden

Zaterdag as treed ik weer op met Pronto.

Deze keer in de Amsterdamse Pijp. Op de driesprong van de Eerste Sweelinckstraat, de Tweede Jacob van Campenstraat en de Gerard Doustraat wordt een podium neergezet in verband met een stel dunne gespierde fietsers die onderweg naar Italië de stad aandoen. Maar ja, wij kunnen niet fietsen dus maken we maar muziek. Vanaf 16.45u, wees erbij!

http://www.feestindepijp.nl/

de nieuwste Convo uit

Het was even hard werken, maar dan heb je ook wat.

Binnenkort op je deurmat: het lentenummer van de Convo. Tenminste, als je lid bent van de ASAC. De ASAC is dé (en enige) klimvereniging voor studenten in Amsterdam.

Dit nummer vertelt onder andere hoe vet een NSAC winterweekprogramma is, en waar de Alpenweek dit jaar heen gaat. Op de cover Frank Loeve bij de clubkampioenschappen in actie waar hij op een millimeter de eerste plaats moest af staan aan een Maastrichtenaar. Veel leesplezier!

Pronto in Nijkerk

Dit is de band waar ik in speel, de jongens en meisjes van Pronto. Bij de vorige repetitie hebben we een kleine fotosessie gehouden en onder andere deze foto is daarvan het resultaat. Deze foto of een andere uit de serie zal spoedig op de site verschijnen van de Bende van Niekark, een festivalletje in Nijkerk waar we 26 juni optreden. Precieze plaats en tijd worden t.z.t. bekend. Als je altijd al eens wilde gaan checken wat er in Nijkerk gebeurt, is dié dag dus je kans. Hou mijn blog in de gaten voor verdere info.

Morgen: Jam bij de CREA

U ziet het: jam. Morgenavond in Café CREA naast de Oudemanhuispoort vindt er weer een plaats. Ook de grote ASAC huisband zal van de partij zijn en een paar nummers ten gehore brengen. Ik speel in deze band basgitaar.

Wees erbij! De open-podiumavond begint om 20.00u, bij CREA, Turfdraagsterpad 17. Klik hier voor meer info.

Een middagje ontspannen

Ik was vandaag op bezoek in Rotterdam. Het leek me wel een goed idee om het Museum Boijmans Van Beuningen eens te bezoeken. Dit museum, waar je toch regelmatig iets van hoort, had ik nog nooit van binnen gezien. Ik had dan ook geen idee wat de collectie precies inhield. Een bezoekje vooraf aan de website zei iets over een installatie van reuzepaddelstoelen en dat zag er wel grappig uit. Een soort Tate Modern aan de Maas dan misschien? Dat idee paste ook wel binnen mijn beeld van Rotterdam.